Machiel Dierks deel 3

Nu het boek over de Mooye Keene af is, is het tijd om het verhaal over het leven van de Brabantse dagloner Machiel Dierks weer op te pikken. Aan het eind van deel 2 komt Machiel in Dan Haag terecht en vindt werk bij de metaalgieterij en -pletterij van Enthoven.

De fabriek lag destijds aan de rand van de stad, aan wat nu de pletterijkade is. Voor de niet-Hagenaars: ongeveer waar het Rijswijkseplein nu is.


Fabriek en woonhuis van de familie Enthoven

Machiel komt met zijn gezin te wonen in een slop aan het Slijkeinde. Op de site van het Nationaal Archief vond ik bovenstaande kadasterkaart uit de periode waarin de Dierksen juist zijn verhuisd. De huisjes staan in hofjes gegroepeerd, maar van zo’n hofje moet je je geen romantische voorstelling maken. De huisjes in deze zogenaamde exploitatiehofjes maten 4,5 x 5,5 m en hadden slechts een vliering, waar de kinderen moesten slapen. In zo’n huisje woonde men met gemiddeld 8 personen samen. De familie Dierks bestaat op dat moment uit 2 volwassenen en 5 kinderen.

Plattegrond van de sloppen achter het Slijkeinde

De vaak houten huisjes, waren van slechte kwaliteit. Vincent van Gogh heeft een tekening gemaakt van een deel van zo’n hofje. De moeder van zijn vriendin Sien, die als prostituee probeerde te overleven, woonde aan het Slijkeinde.



Of de familie Dierks er met deze verhuizing op vooruitgaat is maar de vraag.



55 keer bekeken

© 2015 A M Vermeulen

Reacties via Facebook kunnen zonder inloggen